Procesy chrystianizacji tematem studenckiego projektu

Tegoroczny semestr zimowy studenci I roku okcydentalistyki zakończą działaniem projektowym, realizowanym w ramach Praktykowania humanistyki – przedmiotu, który odbywa się w każdym semestrze studiów oprócz ostatniego, a którego celem jest „wyprodukowanie” wydarzenia w przestrzeni publicznej, zaadresowanego do szerokiego odbiorcy. Oczywiście w warunkach pandemii będzie to wydarzenie online. Pracami studentów kieruje mgr Artur Starnowski, a tematem, którym udało się zainteresować fundację Obszar Wspólny, jest chrystianizacja jako jedno z głównych narzędzi kultury zachodniej i sposoby jego wykorzystywania do początków nowoczesności. Cezura ta wynika z programu studiów, który w pierwszym semestrze obejmuje starożytność i nowożytność.

Dzieje chrystianizacji i zarazem konfrontacji chrześcijan z ludnością niechrześcijańską w różnych rejonach świata pokazują różne oblicza tych procesów. Autorzy projektu zaprezentują je na wybranych przykładach, wyjaśniając dlaczego misje te w jednych przypadkach odniosły sukces, a w innych nie. Zachęcamy do udziału w planowanej dyskusji. Wydarzenie odbędzie się za pośrednictwem spotkania w aplikacji Microsoft Teams.

Poniższa treść, sformułowana przez twórców projektu, przybliża konkretne konteksty, którymi studenci zajmowali się na zajęciach i które chcieliby przedyskutować:

I. Rola Bizancjum w kształtowaniu państwowości, życia kulturowego i religijnego
na obszarze Slavia Orthodoxa
/ Alex Gortat, Kacper Pawłowicz, Nina Płócienniczak, Damian Żejmo

Spróbujemy przyjrzeć się relacjom Cesarstwa Bizantyńskiego z dominującymi słowiańskimi państwami średniowiecza: Bułgarią oraz Rusią Kijowską, cofając się w tych rozważaniach do początków kontaktów cesarstwa z ówczesnymi proto-państewkami Słowian. Prześledzimy przebieg kluczowej dla chrystianizacji omawianych obszarów misji cyrylo-metodiańskiej i jej trwałe skutki. Zagłębimy się w burzliwe relacje z państwem bułgarskim, z potęgą którego musieli liczyć się ówcześni cesarze Bizancjum. Następnie zobaczymy, jak na Rusi Kijowskiej zakorzenia się cywilizacyjny i kulturowy ślad bizantyński, który potem manifestować się będzie w próbie „przenoszenia imperium” do Moskwy. W rozważaniach tych nie pominiemy aspektów kultury materialnej – cudownej sztuki i architektury, głównie natury sakralnej. Zarysujemy różnice w mentalności zachodniego i wschodniego świata chrześcijańskiego, które ostatecznie doprowadzą do wielkiej schizmy. W ten sposób uwypuklimy odrębność i niepowtarzalność Cerkwii Prawosławnej, które po dziś dzień wpływają na tożsamość licznych krajów pozostających w orbicie wpływów obrządku wschodniego. Zwrócimy też uwagę na pewne niepowtarzalne, jedyne takie miejsce na świecie –
– jakby funkcjonującą poza czasem republikę mnichów na górze Athos. Poruszając te tematy, chcemy zwrócić uwagę, jak wielki i trwały wpływ wywarło istniejące ponad tysiąc lat Cesarstwo Bizantyńskie na pozostające w bliskich relacjach z nim kraje z kręgu Slavia Orthodoxa.

II. Porównanie chrystianizacji Majów i próby chrystianizacji Japonii na przełomie XVI i XVII wieku / Jakub Kmita, Oliwia Nowak, Katarzyna Szuflińska

Porównanie dwóch tytułowych procesów chrystianizacji zaczniemy od przyjrzenia się temu, jak przebiegało wprowadzanie chrześcijaństwa wśród Majów. Zaprezentujemy rys historyczny podboju zamieszkiwanych przez nich terenów i omówimy kolejne próby zajęcia przez Hiszpanów Jukatanu – ze szczególnym uwzględnieniem ostatniej z nich. Odnotujemy przy tym, jakie postacie odegrały w toku konkwisty i prowadzonej przy niej misji największą rolę. Przybliżymy następnie wierzenia Majów i porównamy je z religią konkwistadorów, wskazując zwłaszcza na dzielące je różnice. Na koniec części poświęconej wypadkom na Jukatanie powiemy, co wpłynęło na ostateczną dominację Europejczyków i zwrócimy uwagę, za sprawą jakich czynników chrześcijaństwo wyparło lokalne wierzenia. Następnie zrelacjonujemy próbę chrystianizacji Japonii, którą w XVI wieku rozpoczęli jezuici. Przedstawimy, jak wyglądały relacje misjonarzy z miejscowymi panami feudalnymi i w świetle jakich wydarzeń krzewicieli nowej wiary ostatecznie wypędzono, a wyznawania chrześcijaństwa zakazano na przeszło dwa wieki. Scharakteryzujemy, jak wyglądały w owym czasie wierzenia Japończyków: kult shinto i ściśle związany z nim buddyzm. Powiemy pokrótce o mitologii japońskiej oraz o tym, jak mieszkańcy Japonii wyobrażali sobie bogów oraz stworzenie świata. Przyjrzenie się treści wierzeń pozwoli, mamy nadzieję, lepiej zrozumieć, co spowodowało, że chrześcijaństwo nie zostało przez Japończyków szeroko przyjęte. Na koniec zestawimy ze sobą omówione misje chrystianizacyjne i rozważymy, co zadecydowało o skuteczności jednej i nieskuteczności drugiej.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s