Ożywiamy obraz – zajęcia otwarte na okcydentalistyce

Udane projekty należy powtarzać. „Żywy obraz” ćwiczyliśmy ze studentami okcydentalistyki już wcześniej (zob. O EFEKTACH EDUKACYJNYCH ŻYWEGO OBRAZOWANIA). Tym razem bierzemy na warsztat „Pracę” Forda Madoxa Browna [1821–1893].

Próby…

Bohaterowie obrazu opowiedzą o Londynie z połowy XIX wieku, a szczególnie o potrzebach i troskach jego mieszkańców. Obraz ten – jako „alegoria realna” – świetnie nadaje się do odtworzenia i ożywienia, ponieważ jest przesycony symbolami, a historię każdej z przedstawionych postaci autor sam opisał we wstępie do katalogu swojej wystawy. Jako reprezentant „sztuki społecznie zaangażowanej” starał się Ford Madox Brown przekazać jak najwięcej treści w jednym obrazie, unaocznić wiele problemów dotykających ówczesne społeczeństwo, a co więcej, wskazać konkretne rozwiązania. Jest więc o czym opowiadać. Jakie idee przyświecały artyście – ujawnimy na otwartych zajęciach (przedmiot Racjonalno-doktrynalne a irracjonalno-ekspresyjne nurty sztuki XIX wieku), na które zapraszamy wszystkich zainteresowanych sztuką. Wspólnie będziemy się zastanawiać, czy sztuka może naprawiać świat czy raczej powinna pozostawać „sztuką dla sztuki”.

21 maja 2018, godz. 12.00

Instytut Filozofii UŁ, sala F

A.G.-T.

Reklamy

O przedmiotach okcydentalistyki – cd.

Okcydentalistyka ma w swoim programie unikatowe przedmioty warsztatowe (patrz: siatka zajęć i komentarz do niej). Jednym z nich jest terminologia nauk humanistycznych w językach obcych (0200-2F004O). W jego ramach chcemy zaakcentować dwie sprawy:

  1. Humanistyka ma swą skomplikowaną terminologię, ale można ją przełożyć w jakimś stopniu na język codzienny. Można ją też przybliżyć, podając przykłady doświadczeń potocznych, odwołując się do podstawowych naszych aktywności. Nie chodzi o to, że w codzienności przytrafia nam się wszystko, ale że jest ona styczna ze sztuką, filozofią i innymi dziedzinami wiedzy bardziej, niż na ogół nam się  to wydaje.
  2. Trzeba być czujnym wobec słów, bo mają swoje skomplikowane, wiele mówiące genezy, ukrywają swe znaczenia, zmieniają je. Niektóre terminy zyskują lub tracą swoje własności opisowe czy też wartościujące. To także jest widoczne w doświadczeniu potocznym. Wiedza o tym, z jakiego języka pochodzi słowo, do jakiej kultury należy, jaka tradycja ukształtowała dane pojęcie, pozwala zrozumieć wieloznaczność pojęć i przemieszczenia znaczeń.

Dlatego zajęcia te zaczynamy od analizy naszych imion. W tym roku pracujemy w jedenastoosobowej grupie. Okazało się, że choć wszyscy mamy imiona pospolite, to pochodzą one z języków obcych: hebrajskiego, łacińskiego, celtyckiego, niemieckiego, greckiego. Jedno tylko jest być może pochodzenia staropolskiego, ale raczej litewskiego… Generalnie nazwy własne są wielce pouczające. Spróbujmy zwrócić uwagę choćby na miasta czy szczyty górskie. Pojedyncze słowo opowiada tu długą historię…

Następnie zajmujemy się perypetiami jednego tekstu w wielu przekładach. Śledzimy zmiany, uwarunkowania kulturowe tych modyfikacji, uproszczenia. To znakomicie widać na przykładzie Biblii. Oto próbka, do której zachęcił nas Arthur Danto, pisząc esej Beauty for Ashes inspirowany Księgą Izajasza[1] :

Beauty for Ashes? Dlaczego „piękno” zniknęło w językach hebrajskim, polskim, łacińskim i greckim?

Niuanse tekstu biblijnego w angielszczyźnie to osobna sprawa…

Badamy wybrane pojęcia z kultury i ich perypetie w językach greckim, łacińskim, polskim, angielskim i niemieckim (np. piękno, sztuka, smak, władza sądzenia). Sięgamy po takie terminy, które pozwolą nam zaobserwować, w jakich warunkach rodzą się stereotypowe uogólnienia. Sprawdzamy, co się dzieje, gdy słowa  potoczne, wulgarne zmieniają znaczenia włącznie z uzyskaniem neutralności znaczeniowej. Przypatrujemy się najbardziej popularnym prefiksom i sufiksom (post-, inter-, trans-, -izm/yzm, -zacja, -logia) i ich znaczeniu w budowaniu pojęć. Wreszcie, zajmujemy się tworzeniem pojęć, typami definicji i rodzajami błędów definicyjnych.

WKJ

[1]Arthur C. Danto, Beauty for Ashes, w: Regarding Beauty. A View of the Late Twentieth Century, red. N. Benezra, O. M. Viso, Hirshorn Museum and Sculpture Garden, Washington 1999.

Graliśmy na XVIII FNTiS

Gra terenowa – Odszyfruj miasto: Łódź pod lupą (XVIII FNSiT)

Przygotowane przez studentów okcydentalistyki w ramach przedmiotu projektowego praktykowanie humanistyki II LABORATORIUM WZNIOSŁOŚCI stanowiło etap gry prowadzonej przez wszystkie kierunki Wydziału Filozoficzno-Historycznego. Specjalnie przygotowana u nas sala pozwalała na polisensoryczne doznania sprzyjające doświadczeniu wzniosłości. Chyba się podobało

30728292_2050715334958174_1448680773744852992_o

Laboratorium wzniosłości